Sofija Loren – diva za sva vremena

Slavna glumica, mediteranske lepote koja ne bledi, očarava muški pol već više od šezdeset godina. Proglašena nebrojeno puta najlepšom ženom Italije, uprkos činjenici da polako ali sigurno ulazi u osmu deceniju života, slomila je mnoga srca ali do kraja ostala verna svom suprugu. Žena kojoj  je porodica svetinja, uzor je mnogim mladim damama koje su krenule njenim stopama sanjajući da se jednog dana, baš kao i ona, popnu na vrh Olimpa sedme umetnosti.  Ona je Sofija Loren, jedna jedina i neponovljiva dama filmske scene.

Na današnji dan, davne 1934. godine, u italijanskoj prestonici došla je na svet Sofija Vilani Šikolone (Sofia Villani Scicolone). Sofija odrasta u predgrađu Napolja gde se preselila sa majkom i sestrom  za vreme Drugog svetskog rata nakon što ih je napustio otac.  Porodica Šikolone živi skromno ali srećno. Sofija vrlo rano počinje da zarađuje zahvaljujući svojoj upadljivoj i upečatljivoj lepoti i oblinama pojavljivanjem u foto – romanima, i reklamama, a kasnije, nakon učestvovanja u izboru za Miss Italije, i prvim, manjim,  epizodnom ulogama pod pseudonimom Sofia Lazaro (Sofia Lazzaro).

Presudan trenutak u karijeri Sofije Loren je susret sa filmskim producentom Karlom Pontijem (Carlo Ponti) 1952, čovekom koji će je ne samo lansiriti u vasionu uspeha, već i osvojiti srce mlade glumice.  Zahvaljujući njemu dobija ugovor na sedam godina i uloge u prestižnim filmskim ostvarenjima među kojima je i “Najdraža” (La Favorita), za čiju relazaciju uzima umetničko prezime Loren po kojem je danas poznata širom sveta.

Tokom karijere duge šest decenija postala je miljenica ne samo domaće već i inostrane publike, koja sa puno entuzijazma pozdravljala svaku Sofijinu ulogu. Kritiku je osvojila 1961. svojom savršenom interpretacijom u filmu “Ćoćara” (La Ciocciara) De Sike (Vittorio De Sica) koji će joj doneti čak 22 međunarodne nagrade, uključujući i Oskara za glavnu žensku ulogu. Sofija je imala tu čast da bude prva Italijanka koja je dobila ovu prestižnu nagradu, i to za interpretaciju koja nije na engleskom jeziku.  “Posle “Ćoćare” postala sam prava glumica, pre nje sam bila samo izvođač”, izjavila je Sofija jednom prilikom.

Među poznatim ostvarenjima kojima je Lorenova pokazala ne samo svoju lepotu već i umeće, su i “Arabeske”, film u kojem joj je partner Gregori Pek (Gregory Peck),  i “Grofica iz Hong Konga”, režisersko ostvarenje Čarli Čaplina “Charlie Chaplin) sa Marlonom Brandom sa kojim se, kako kažu, nije baš najbolje slagala tokom snimanja. Snimila je i jedan mjuzikl “Čovek iz Manče” (Man of La Mancha).   Među poslednjim Sofijinim ulogama je ona u filmu “Među strancima”, njenog sina Edvarda Pontija (Edoardo Ponti), premijerno prikazanom na Filmskom Festivalu u Veneciji 2002. Bio je to ujedno prvi put posle dvadeset godina da se glumica pojavila na ovoj manifestaciji.

Sofija je veći deo svog života posvetila glumi, njenoj velikoj strasti, ali i ljubavi koju je pronašla u čoveku koji je bio njen oslonac sve do svoje smrti 2007. godine. Karlo Ponti, za koga se udala čak dva puta, bio je jedini čovek njenog života. Upoznali su se kada je njoj bilo samo 15 a njemu 37 godina. Velika razlika u godinama, u ono doba, smatrana je preprekom ali i skandalom jer je producent u to vreme već bio oženjen a razvod nije bio zakonom dozvoljen. Nakon sedam godina ljubavi, Sofija i Karlo ipak stupaju  u ilegalan brak koji će ubrzo biti poništen jer su rizikovali da budu optuženi za bigamiju. Preselili su se u Francusku, gde je Karlo konačno, nakon što je dobio državljanstvo, dobio dugo očekivani razvod. Večali su se po drugi put 1966. Plod njihove velike ljubavi su sinovi Edvard i Carlo Jr.

Godine prolaze ali nisu ostavile veći trag na Sofijinom licu. Diva, mama, verna supruga, glumica koja je sarađivala sa najpoznatijim imenima zlatnog Holivuda, žena koja dok bude gasila 78 svećica može da bude više nego zadovoljna bilansom svog života. Srećan rođendan, Sofija!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *